Speelweide

Pisa Menu Tijdelijk plaatje

Een fijne plek om te zijn!

Speciaal voor kinderen, maar eigenlijk voor iedereen die van spelen houdt, want “We stoppen niet met spelen omdat we ouder worden, maar we worden ouder omdat we niet meer spelen”, zei George Bernhard Shaw ooit.

Er is hier van alles te doen, dus leef je uit; speel hier alleen of samen, doe dat binnen of buiten en bovenal: geniet!

En als je voor vandaag klaar bent met spelen…. morgen ben je opnieuw van harte welkom op deze speelweide!

Verhaal: “De bevroren bloem”

Verhaal: “De bevroren bloem”  (uit het boek ”Een steuntje in de rug”van Nancy Davis)

Er was een eens een plant die uit een zaadje groeide. Het was een hele sterke plant. Hij had gezonde bladeren en stevige twijgen en hij groeide mooi rechtop de hoogte in.

 

Op een dag in het voorjaar stak er plotseling een late winterstorm op. De lucht werd grauw en het sneeuwde en het hagelde. De hagel raakte de plant voluit, en scheurde de bladeren en beschadigde de twijgen en de steel. Omdat de storm onverwacht was, werd de plant erdoor overvallen.

Ook toen de storm voorbij was en de lentezon was teruggekeerd, bleef de plant beschadigd.Terwijl de zomer dichterbij kwam, herstelden de andere planten in het gebied zich van de storm.Ze groeiden en veranderden. Maar deze plant vond het moeilijk om te herstellen. Zijn bladeren waren nog steeds gescheurd , zijn twijgen nog gebroken. De storm was zo plotseling en angstaanjagend geweest dat de plant bevroren leek, alsof hij van plastic was en geen levende plant. De andere planten groeiden de hoogte in en schermden de plant af van het zonlicht dat hij nodig had om te groeien.

Op een keer kwam een groepje scouts, dat op zoek was naar zeldzame en bijzondere planten om zo een insigne te verdienen,door het gebied gewandeld waar de bevroren plant verscholen stond.De jongens keken hier en daar naar mooie planten. Een van de scouts ,die heel nieuwsgierig en vastberaden was,keek onder boomstammen,tussen de bomen door en achter de bosjes in de hoop dat hij ongewone planten zou ontdekken. Zo duwde hij de planten opzij die de bevroren plant uit het zicht hadden gehouden. Hij keek eens goed naar de bladeren van de plant.Hij trok een boek over planten uit zijn rugzak en vond een plaatje van de plant die hij net had ontdekt. Toen hij zag dat het een zeldzame plant was, riep hij naar zijn leider: “Ik heb een heel bijzondere plant ontdekt, maar er is iets mee gebeurd. Het lijkt wel of hij niet groeit. In deze tijd van het jaar moet hij groot zijn en veel bessen dragen”. “Nou”, reageerde de leider, “misschien kunnen we daar iets aan veranderen”.

Bijzondere planten werden door de scouts niet uitgegraven, omdat ze vonden dat zulke planten in het wild moesten blijven groeien. Daarom sneden ze al het onkruid rondom deze plant weg. Ze gaven hem water en mest. Vervolgens spraken ze hem bemoedigend toe: “Je bent een bijzondere plant. Zoek naar de kracht om te groeien en te schitteren, dat is waarvoor je bent gemaakt”.

Op de een of andere manier begreep de plant wat de scouts zeiden, maar hij leek bevroren van angst. De scouts gaven het niet op. Ze bleven naar de plant toe komen.

Ze brachten plaatjes mee van net zulke planten die rode bloemen of bessen droegen. “De planten op deze plaatjes groeien zoals de natuur het bedoeld heeft”, zei een van de scouts tegen de plant.

Het enthousiasme van de scouts drong door tot in de diepste kern van de plant en diep binnen in hem begon iets wat bevroren was te ontdooien.

Als snel begon de plant te groeien. De scouts kwamen elke week terug en zagen tot hun plezier dat de plant elke keer dat ze langskwamen groter en sterker was geworden. De gescheurde bladeren vielen af, de gebroken twijgen herstelden zich, net zoals de stengel. Al snel kon je amper nog zien dat de plant ooit een  storm over zich heen had gehad. De plant vergat de storm echter niet en werd heel sterk voor het geval bij in de toekomst weer met een storm te maken zou krijgen.

Op een keer, toen de scouts bij de plant langsgingen , ontdekten ze dat hij bloemen had gevormd. Elke week zagen ze hem bloeien, en al snel veranderden de bloemen in bessen. Bijzondere planten werden door de scouts niet uitgegraven , maar bessen plukken was iets anders. Dus bouwden ze in de buurt van de plant een kampvuur en ze gebruikten de bessen om er een lekkere jam van te maken, waarmee ze alweer een insigne verdienden. Terwijl de jam nog warm was, smeerden ze die op de beschuitjes die ze speciaal voor dat doel hadden meegebracht. De scouts zeiden tegen zichzelf dat ze erg hadden geboft dat ze die bijzondere plant hadden ontdekt tussen het onkruid. Ze spraken over de insignes die ze hadden verdiend door hun werk met de plant.

De plant wist dat hij eigenlijk degene was die bofte. Dankzij de scouts had hij begrepen dat hij bijzonder en speciaal was. En omdat hij dat nu wist, had hij ook begrepen dat de zomer geen tijd is om bevroren te blijven en dat je met liefde en aandacht kunt groeien.

 

E-mail

Stichting Inloophuis Pisa

Bezoekadres: Draafsingel 59, 1623 LC Hoorn
tel: 0229-758531
e-mail: info@inloophuispisa.nl (algemeen)
e-mail: administratie@inloophuispisa.nl (aan- en afmelden activiteit)
 
KvK-nummer: 37146398
Bankrekening: NL59 RABO 0148 1294 39
 

 

Stichting Vrienden van Inloophuis Pisa

e-mail vrienden@inloophuispisa.nl
KvK-nummer: 37159915

Stichting Evenementen Inloophuis Pisa

KvK-nummer: 53221389

Steun inloophuis Pisa

Steun Pisa
Copyright © 2016-2020 Inloophuis Pisa
Website realisatie en webdesign: 1place4ads